Pasada ya la mitad de Octubre, por estas tierras el frio hace su aparición. Ayer nos quedamos sin agua caliente y los radiadores no proporcionaban calor alguno. La predicción en esta semana oscila entre los 0 y 9 grados. No se como andaréis por Nafarroa, pero aquí me estoy congelando. No quiero pensar como estará mi primica Amaya en Suecia…
Que ilusión, el primer paquete desde Sancho el fuerte ha llegado, con víveres incluidos!!! Jamón, chorizo, mortadela… Me he alegrado un montón. Pero no os penséis que aquí stoy pasando hambre. De hecho, todo lo contrario. Comemos todos los día en la universidad, que es cuando coincidimos el grupito de Erasmus que tenemos. La comida es muy buena, y oscila entre 2-3 euros, así que no está nada mal. A la hora de la cena es cuando saco mis dotes culinarias a relucir. Ayer, sin ir más lejos, hicimos nuestra primera tortilla de Patata, para cuatro personas. La hicimos entre Rafa, de Vinaros, y yo. Dani únicamente cortó las patatas. Olivia, la parisina, dijo que le encantó. Tiembla Aita !!!!!
Tampoco es que las comidas que preparamos estén muy elaboradas, pero no comemos todo el día salchichas (bueno, casi…). Intentamos comer de todo, aunque la pasta sea nuestro acompañante natural.
Dani se ha encontrado un equipillo de atletismo para entrenar algún dia a la semana, Y Nacho ha hecho lo propio con el balonmano. La verdad es que me dan envidia. Me voy a apuntar a un gimnasio y me propondré ir a correr bastantes días a la semana, pero lo mejor habría sido encontrarme un grupillo que jugase algún partidillo de futbito a la semana. Lo veo complicado.
Por otro lado, el proyecto en si no lo he empezado. Me estoy dedicando a hacer unas mediciones (que ellos dudan que las hiciesen bien, por eso las estoy repitiendo) y representaciones gráficas. Todo esto mientras espero que me ofrezcan diferentes proyectos y yo escoja uno. Espero que para el lunes Ingo (Que es mi profesor aquí) me las comente. Os he hablado de Ingo? Es un chico la mar de majete. No pasara de 27 años, natural de Dortmund. Estoy alojado en su despacho, y es muy atento conmigo. Cualquier duda que tenga, a cualquier nivel, me la soluciona. Pero en general con todo el grupo de trabajo estoy contentísimo, me han acogido con las manos abiertas. He ido a comer un par de días con ellos y muy bien. Hablan en alemán, y no les entiendo un pijo, pero luego Ingo me lo traduce al ingles.
Las salidas nocturnas son variadas y abundantes. No falta gente de nacionalidad Danesa, Noruega, Finlandesa, francesa, Italiana, Griega, Turca, y de ambos sexos. Debido a ello, las siestas son mas que necesarias para poder rendir todo el día. Pero te acostumbras a levantarte a las 6:30 de la tarde y que todo este de noche.
Las cosas que tiene vivir fuera de casa. Aprendes a valorar que te hagan un huevo frito, el que te recojan la mesa, el que te frieguen los platos… justo cuando a ti no te apetece, o estas cansado. La lavadora, plancha, y cocina se han convertido en compañeros necesarios, si uno quiere sobrevivir a la suciedad, en todos los sentidos.
Los malos hábitos tampoco se olvidan, y mi cuarto sigue pareciendo la leonera que antaño dejé en pamplona. Siempre hay que mejorar cosas.
Las clases de alemán empiezan la semana que viene. Me gustaría sacar tiempo para poder darle por mi cuenta pero no se puede… Hay que bajar el nivel como sea. Tranquilos, llegare a Pamplona hablando Aleman, cueste lo que cueste.
Sin darme cuenta, se me ha pasado esta semana muy rápido. Poco tiempo hay para hacer cosas. Aún no tengo móvil alemán, necesario para poder comunicarte con la gente. También me quedan por entregar un par de documentos del piso, pero nada importante. Lo que finiquitare este fin de semana será el viaje de ida y vuelta a navidades. Ahí espero juntarme a todos.
Y poco más, que estoy muy contento, muy bien arropado por los granadinos, el vallisoletano, el de Vinaros, Olivia, y Peter, y que no os preocupéis, cuando menos os lo esperéis, os llamaré por teléfono.
Besarkada bat guztiei.
Ibai
PD: He intentado no parecerme a Umbral esta vez, y espero que no os quejéis con las fotos. Muxu asko guztiei

4 comentarios:
Vale Ibai, así mucho mejor, este toque rojillo le ha dao mucha viva este blog, eso que hay q darle más caña, eh!!!!
Muxu handi bat, ta badakizu, nahi duzunerarte!
Amaiiiiiiiiiiiiia, jajajaja!!!
Ah!! el frio fatal, eso q no ha hecho más q empezar!!!
El 24 Bargota nos va a parecer Hawai!!!!!
muxu handi bat
Gabon primo !!!!!!!!
Somos las gildas !!!!
No te creas que nos hemos olvidado de tí, hemos visto casi todos los días tu blog lo que pasa que no lo dominaba todavía pero ya estoy pa' escribirte y darte ánimos.
Ayer, me acordé mucho de tí en el Oinez, k sepas k el año que viene no cogemos bus porque es en Iruñea, Jaso berriro !!!! jejeje
Besarkada eta muxu handi bat los
LEKUNBERRIS / TAKELBERRIS / TXUNBERRIS
kaixo ibai!!hemen idazten dizut ze ikusi dut oso lanpetuta zaudela MSN-tik hitzegiteko.
ikusi dut sukaldean oso hondo moldatzen hari zarela ez,ba bueltatzen zarenean ea afaritsoren bat prestatzen duzun hango janari tipikoarekin.
unibertsitatekoak alemaniara joateko intentzioa dute, baina lanean gaudenok ez dakit noiz joan ahalko dugun, baina saiatuko gara tartetso bat bilatzen.
beno hondo pasa lagun!!!
muxu bat!!
Publicar un comentario